logo indianen website

Indianen



Stemmen uit de eeuwige jachtvelden

METHOATASKE, een Muskogee Creek, moeder van TECUMSEH.
Haar Shawnee echtgenoot werd in 1774 door blanken gedood:

TECUMSEH, jij zult de dood van je vader wreken en de geesten van vermoorde broeders tevreden stellen.
Reeds ben je al gekozen tot hoofd van vele stammen
Je voeten zullen zo licht zijn als de gevorkte bliksem; je arm zal als de donderslag zijn, en je ziel zonder vrees als de waterval die van de steile rotswand stort Vandaag zag je een hert door het woud springen, het was lieflijk, zo sterk en mooi, en liep sneller dan de wind.
Plotseling kruiste de jager zijn pad, en een pijl trof het hart.
Ik leidde je er naar toe en vroeg je te kijken naar het stervende dier.
Het warme bloed dat uit de wond vloeide werd donker en stolde.
Het was stijf en koud, en zijn schoonheid was weg.
Zo is de dood, en zo was de dood van je vader.
Tijd gaat voort en houdt niet stil.
De winter is bijna voorbij, en de zomer is weer hier.
Jij zult spoedig de kracht van je volwassenheid proeven, en je vijanden zullen je naam horen en beven.
Tecumseh - Shawnee



Als GERONIMO, Apache, met zijn metgezellen terugkomt van de jacht vindt hij zijn kamp vrijwel volledig in as terug.
Het Mexicaanse leger, dat tijdens een strafexpeditie de Amerikaanse grens overgestoken was, moorden bijna het hele dorp uit.
GERONIMO verliest daarbij zijn vrouw, moeder en drie kinderen:

Zonder op te vallen verliet ik het dorp en ging bij de rivier staan.
Hoe lang ik daar stond weet ik niet, maar toen ik zag dat mijn krijgers zich bijeenschaarden om te beraadslagen, nam ik mijn plaats tussen hen in.
Die nacht gaf ik mijn stem aan geen enkel voorstel, zonder wapens konden we niets doen...
Ons hoofd, MANGAS COLORADAS, gaf het bevel meteen in uiterste stilte op te breken om terug te keren naar onze dorpen in Arizona, de doden achterlatend...
Ik stond stil tot allen gepasseerd waren, nauwelijks wetend wat ik zou doen.
Ik had geen wapen, en de lust tot vechten ontbrak me, en ik dacht er ook niet over om de lichamen van mijn geliefden op te zoeken, want dat was verboden.
Ik bad niet, en ik kon niet besluiten iets speciaals te doe, want het doel van mijn leven was me ontvallen.
Uiteindelijk volgde ik de stam in stilte, net binnen gehoorafstand blijvend van het zachte geluid van hun voeten.
Geronimo - Chiricahua Apache



TECUMSEH, Shawneehoofd, tijdens een van zijn vele reizen, die hij maakte met het doel een indiaanse federatie te creren, om de blanke te weren,
viel uit tegen BIG WARRIOR, hoofd van de Creek, die zijn leiderschap betwistte:

Je bloed is blank! Je hebt mijn woorden aangehoord, de stokken en de wampum en de krijgsbijl ter hand genomen, maar je bent niet van plan te vechten.
Ik ken de reden; je gelooft niet dat de GROTE GEEST mij gezonden heeft.
Je zult het weten.
Ik vertrek onmiddellijk uit Tuckhabatchee en zal direct naar Detroit gaan.
Als ik daar aankom zal ik met mijn voeten op de aarde stampen en ieder huis in Tuckhabatchee zal in elkaar storten.
(Vreemd genoeg trof, tegen de tijd dat TECUMSEH Detroit bereikte, een aardbeving Tuckhabatchee en de hutten van BIG WARRIORS dorp.)



SITTING BULL, aanvoerder van een deel van het leger dat CUSTER versloeg, bracht zichzelf en zijn stamleden over de Canadese grens in veiligheid voor de achtervolgende Amerikaanse legereenheden.
Een blanke handelaar uit Wolf Point vroeg hem waarom hij en de zijnen niet bereid waren zich over te geven nu ze bijna van de honger omkwamen:

Omdat ik een rode man ben.
Als de GROTE GEEST gewenst zou hebben dat ik blank zou zijn, had hij me zeker wel zo geschapen.
Hij schonk jou specifieke wensen en ideen, en in mijn hart deed hij heel ander leven.
Iedere man heeft zijn eigen sterke kanten.
Een adelaar hoeft geen kraai te zijn.
Wij zijn nu arm maar wij zijn vrij.
Geen blanke controleert onze voetstappen, bepaalt waar we gaan of staan.
Als we sterven moeten, sterven we terwijl we onze rechten verdedigen.
Sitting Bull - Lakota Sioux



In juli 1811 ging TECUMSEH, vergezeld van zijn krijgers, de Wabash rivier af om onderweg andere stammen over te halen om zich in de zuidelijke confederatie te verenigen:

Waar zijn vandaag de Pequots?
Waar zijn de Narragansett, de Mohikanen, de Pocanet en de andere machtige stammen van ons volk?
Zij zijn ten onder gegaan in de hebzucht en de onderdrukking van de blanken, en verdwenen als sneeuw voor de zomerzon.
Zullen wij onszelf op onze beurt laten vernietigen, zonder nog eenmaal een poging, ons ras waardig, te ondernemen.
Zullen wij zonder strijd onze woonplaatsen, ons land, ons geschonken door de GROTE GEEST, opgeven?
De graven van onze doden en alles wat ons dierbaar en heilig is?
Ik weet dat jullie met mij zullen zeggen: Nooit! Nooit!
Slaap niet langer, O Choctaws en Chickasaws, in valse veiligheid en geloof niet langer in dromen!
Zullen anders niet de graven, waarin de beenderen van onze doden liggen, in omgeploegde velden veranderen?



OLD TASSEL, van de Cherokee, ontmoette in juli 1777 op Long Island Amerikaanse onderhandelaars om een verdrag te sluiten :

Veel is er gezegd over het gebrek aan wat jullie 'Beschaving' noemen onder Indianen.
Vele malen is ons voorgesteld jullie wetten, jullie geloof, jullie manieren en gewoonten over te nemen.
Wij zien het voordeel van zulk een verandering niet in.
Wij zouden liever zien dat jullie het goede van deze doctrines zelf zouden uitvoeren dan dat wij er steeds over moeten horen, of over dit soort onderwerpen in jullie kranten lezen.
Jullie zeggen: 'Waarom bebouwen de Indianen het land nieten leven ze niet zoals wij?'
Zouden wij jullie niet met hetzelfde recht kunnen vragen: 'Waarom jagen de blanken niet en leven ze niet als wij doen?'



RED CLOUD, een van de beroemdste aanvoerders van de Sioux, opgewonden door de aanwezigheid van wegenbouwers op Siouxland, sprak met overtuiging op een Indiaanse bijeenkomst aan de Powder Rivier:

HOOR MIJ AAN DAKOTA'S!
Toen de Grote Vader in Washington ons de aanvoerder van zijn soldaten (Gen. W.S. Harney) zond om toestemming te vragen voor een pad door onze jachtvelden, een weg voor zijn ijzeren paard naar bergen en de westelijke zee, werd ons verteld dat ze alleen maar ons land zouden doortrekken, niet om zich onder ons te vestigen, maar om goud te zoeken in het verre westen.
Onze oude stamhoofden dachten hun vriendschap en goede wil te tonen, door deze gevaarlijke slang in ons midden toe te laten.
Ze beloofden de doortrekkende reizigers te beschermen.
Desondanks, nog voor de as van het vuur van de raadsvergadering koud was, bouwt de Grote Vader zijn forten op ons land.
Jullie hebben het geluid gehoord van bijlen van de blanke soldaten bij 'Little Piney'.
Hun aanwezigheid hier is een belediging en een bedreiging.
Het is een belediging voor de geesten van mijn voorouders.
Zullen wij dan onze heilige graven opgeven, zodat ze omgeploegd zullen worden voor graan?
DAKOTA'S, IK BEN VOOR OORLOG!
Red Cloud - Lakota Sioux


BLUE JACKET, beroemde Shawnee, in april 1789 :

Van alle kanten worden wij door de amerikanen toegesproken, en geen een keer zeggen ze hetzelfde.
Wij denken dat ze ons willen bedriegen.



BLACK HAWK, aanvoerder van de Sauk.
Samen met o.a. TECUMSEH bevocht hij reeds de Amerikanen, en ook na de dood van TECUMSEH blijft hij de Indianen van Illinois ten oorlog voeren tegen de steeds verder oprukkende blanken.
Als een delegatie uit Washington twee van de drie stamhoofden van de Sauk met alcohol zover krijgen dat ze een verdrag tekenen, waarbij ze van een groot deel van hun gebied afstand doen en de Amerikanen verder ook de magere afspraken, die ze gemaakt hebben niet nakomen, probeert BLACK HAWK alle stammen in dit gebied (FOX, WINNEBAGOE, SIOUX, POTAWATOMI en KICKAPOOS) te verenigen tot een front tegen de blanke.
Als de oorlog eindelijk uitbreekt geven alleen de Fox steun; BLACK HAWKS leger wordt in 1832 door een overmacht verslagen.
Op 21 augustus 1832 in gevangenschap, sprak hij de volgende woorden tot generaal J.M. Street :

Je hebt mij met al mijn krijgers gevangen genomen.
Het doet mij leed, want ik verwachtte, zo ik je al niet kon verslaan, de strijd veel langer vol te houden en je, voor ik me overgaf, veel meer schade toe te brengen.
Je geweren werden goed gericht...
De kogels vlogen als vogels door de lucht, en suisden langs mijn oren als de wind door de bomen in de winter.
Mijn krijgers vielen rondom mij. Het begon er slecht uit te zien.
De zon kwam flets op in de morgen en 's avonds verzonk hij in een donkere wolk, zodat hij er als een vuurbal uitzag.
Dit was de laatste zon, die over BLACK HAWK scheen.
Zijn hart is dood, en klopt niet langer in zijn borst.
Hij is een gevangene van de blanke; zij zullen met hem doen wat zij willen.
Maar hij kan martelingen verdragen,en hij is niet bang voor de dood.
Hij is geen lafaard. BLACK HAWK is een Indiaan.
Een Indiaan die zo slecht is als een blanke, zou niet onder ons volk kunnen leven; hij zou ter dood gebracht worden en opgegeten door de wolven.
De blanken zijn slechte leraren; ze doen zich anders voor als zij zijn, en ze gedragen zich vals; ze glimlachen de arme Indiaan toe, terwijl ze hem bedriegen; ze schudden hem de hand om zijn vertrouwen te winnen,om hem dronken te voeren, hem te bedriegen, zijn vrouw te nemen.
We zeiden hem ons met rust te laten, en bij ons weg te blijven; maar ze bleven ons vervolgen, kwamen steeds weer op onze weg, en ze kronkelden zich tussen ons als een slang.
Vergiftigd werden wij door hun aanraking. Wij zijn niet veilig. Wij leven in gevaar.
Wij worden net als zij: hypocrieten en leugenaars, valsaards, luilakken, we praten en doen niets.
Wij keken op naar de GROTE GEEST. Wij gingen naar onze Grote Vader(de president).
We werden aangemoedigd. Hij gaf ons goed klinkende woorden en grote beloftes; maar ons werd geen recht aangedaan.
Het ging er steeds slechter uitzien.
Wij riepen een grote vergadering bijeen en maakten een groot vuur.
De geesten van onze vaderen herrezen en zeiden ons wraak te nemen voor al onze mislukkingen of anders te sterven.
Wij spraken allemaal voor het vuur van de raad.
Het was warm en prettig.
Wij lieten de oorlogskreten klinken en groeven de Tomahawk op; onze messen waren bij de hand en het hart van BLACK HAWK zwol in zijn borst toen hij al zijn krijgers ten strijde voerde. Hij is tevreden.
Hij zal naar de wereld der geesten gaan. Hij heeft zijn plicht gedaan.
Zijn vader zal hem daar ontmoeten en hem prijzen.
BLACK HAWK is een echte Indiaan, en veracht het huilen als een vrouw.
Hij voelt veel voor zijn vrouw, zijn kinderen en zijn vrienden.
Maar om zichzelf geeft hij niets.
Hij is begaan met het lot van zijn natie en de Indianen.
Als zij lijden, betreurt hij hun lot.
De blanken scalperen geen hoofden; zij doen ergere dingen, zij vergiftigen het hart; het is niet puur bij hen.
Mijn landsmannen zullen niet gescalpeerd worden, maar zij zullen binnen enkele jaren worden als de blanke, zodat je ze niet meer kunt vertrouwen.
Vaarwel mijn volk. Hij kan niets meer doen. hij is aan zijn eind.
Zijn zon gaat ten onder, en zal niet meer opkomen.
Vaarwel BLACK HAWK.

Apache shield


uitspraken komen uit het boek: Stemmen uit de eeuwige jachtvelden, door Steef Davidson.

Terug naar boven

eXTReMe Tracker